Magie blanco

Vanaf het moment dat mijn dochter voor het eerst een potlood in haar klein handje pakte, toen nog maar 8 maanden oud, ontdekte ze de magie van een lege blanco A4-tje. Een feit dat haar eerste pogingen om te tekenen, meestal eindigden met een poging om het krijtje op te eten moeten we even vergeten 🙂 Vanaf het moment dat ze ontdekte, dat ze haar eigen stempel op een schoon, leeg vel papier had gedrukt, werd tekenen een onlosmakelijk onderdeel van ons dagelijks leven. Ik heb drie dochters en elk van hen houdt erg van tekenen of schilderen, maar het is vooral mijn tweede dochter die niet zonder kan (ze heeft het niet van een vreemde;). In het begin tekende ze meestal toen ik het haar aanbod. Maar al heel snel begon ze echter zelf naar potloden te reiken. Samen met haar zus, die twee jaar ouder was, produceerden ze dagelijks aantal tekeningen op fabrieksschaal. De avonden, net voor het slapengaan, bleken de favoriete momenten om te creëren. Zoals elke dag je tanden poetsen en het boek lezen voor het slapen gaan, is het een onmisbaar onderdeel van onze avondrituelen geworden. Als er na een lange dag, eigenlijk geen tijd meer was en ook geen energie (lees onze energie) om te tekenen, protesteerde mijn dochter altijd krachtig: “Als ik niet teken voordat ik ga slapen, zit het niet goed in mijn hoofd, ik kan niet slapen en morgen heb ik een slechte dag! “….

Kinderen tekenen niet alleen omdat ze het gewoon leuk vinden, maar heel vaak omdat het een middel is om alles een plek te geven ( dan zit het goed in hun hoofd:). Alle gebeurtenissen, emoties en prikkels na een hele dag worden overgebracht op papier, op een leeg blanco vel dat gewoon vraagt ​​om lijnen, krassen en vormen te zetten! Wij volwassenen praten, tenminste als er iemand is die ons wil horen… kinderen? nee, niet altijd … soms kunnen ze niet, soms willen, mogen of durven ze niet praten … maar één ding is zeker … elk kind WIL gehoord en begrepen worden, zelfs zonder woorden.