Kijk verder dan de hoed

Ken je het boek “De Kleine Prins” van Antoine de Saint-Exupery? Een van de meest vertaalde en gelezen boeken uit de Franse literatuur . Het boek lijkt op het eerste gezicht een kinderboek, maar bevat vele wijze lessen en gedachtes. Onlangs verscheen zijn filmversie in bioscopen. Ik ben nieuwsgierig teruggekeerd naar dit boek dat ik van mij jeugd zo goed ken. Vraag je jezelf af waarom? En wat heeft dit boek te maken met de tekeningen van het kind? Nou…volgens mij meer dan je denkt:)

Fragment van het boek: ” De Kleine Prins”, Antoine de Saint-Exupery:

“Toen ik een jaar of zes was, zag ik op een keer een prachtige plaat in een boek…Het stelde een boa constrictor voor, die een wild dier aan het verslinden was…( een olifant om precies te zijn )…ik slaagde erin zelf met een kleurpotlood mijn eerste tekening te maken. Tekening nummer 1. Die was zo:

Ik liet mijn meesterwerk aan de grote mensen zien en vroeg hun of ze bang voor waren. Zijn antwoorden: ” wie zou er nu bang zijn voor een hoed?”. Mijn tekening stelde geen hoed voor, maar een boa constrictor die bezig is een olifant te verteren. Toen heb ik het binnenste van de boa getekend, zodat de grote mensen het zouden begrijpen. Die moeten altijd bij alles uitleg hebben. Mijn tekening nummer 2 was zo:

Toen hebben de grote mensen me aangeraden, mij niet meer met tekeningen (…) te bemoeien…zo kwam het, dat ik op zesjarige leeftijd een schitterende schildersloopbaan liet varen…”

Een kleine 6-jarige kunstenaar toonde zijn eerste tekening aan grote mensen, maar zij begrepen het niet. Hij maakte een tweede tekening, waarin de olifant zichtbaar was, in de buik van een boa. En toch werd hij nog steeds niet begrepen. Een grote teleurstelling voor hem. Hij schreef: ” Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf en voor kinderen is het vervelend hen altijd weer alles uit te moeten leggen.” Waarom? Omdat kinderen niet altijd willen, niet altijd kunnen, mogen of durven vertellen wat ze bedoelen. Volwassen zijn, heeft veel voordelen maar ook nadelen. Een van de negatieve aspecten van het volwassen zijn, is verlies van verbeeldingskracht. Gelukkig komt dit verlies niet bij alle volwassenen voor en kan het worden “genezen!” We kijken vaak, maar we zien niets of begrijpen niet waar we naar kijken. Hoe zou de wereld eruit kunnen zien als wij, grote mensen, kindertekeningen zouden begrijpen? Maar hoe doe je dat? Hoe te kijken om niet alleen een hoed te zien? Wil je het graag leren en meer weten te komen over kindertekeningen lezen en begrijpen? Ik help je graag:) Je kan me vragen voor een workshop of een lezing, je inschrijven voor een workshop die al in agenda staat, of mij jouw tekening opsturen voor de analyse. Of gewoon, een mailtje sturen:) Warme groet, Kasia

https://www.kasiavanderwiel.nl/kontakt/

Magie blanco

Vanaf het moment dat mijn dochter voor het eerst een potlood in haar klein handje pakte, toen nog maar 8 maanden oud, ontdekte ze de magie van een lege blanco A4-tje. Een feit dat haar eerste pogingen om te tekenen, meestal eindigden met een poging om het krijtje op te eten moeten we even vergeten 🙂 Vanaf het moment dat ze ontdekte, dat ze haar eigen stempel op een schoon, leeg vel papier had gedrukt, werd tekenen een onlosmakelijk onderdeel van ons dagelijks leven. Ik heb drie dochters en elk van hen houdt erg van tekenen of schilderen, maar het is vooral mijn tweede dochter die niet zonder kan (ze heeft het niet van een vreemde;). In het begin tekende ze meestal toen ik het haar aanbod. Maar al heel snel begon ze echter zelf naar potloden te reiken. Samen met haar zus, die twee jaar ouder was, produceerden ze dagelijks aantal tekeningen op fabrieksschaal. De avonden, net voor het slapengaan, bleken de favoriete momenten om te creĂ«ren. Zoals elke dag je tanden poetsen en het boek lezen voor het slapen gaan, is het een onmisbaar onderdeel van onze avondrituelen geworden. Als er na een lange dag, eigenlijk geen tijd meer was en ook geen energie (lees onze energie) om te tekenen, protesteerde mijn dochter altijd krachtig: “Als ik niet teken voordat ik ga slapen, zit het niet goed in mijn hoofd, ik kan niet slapen en morgen heb ik een slechte dag! “….

Kinderen tekenen niet alleen omdat ze het gewoon leuk vinden, maar heel vaak omdat het een middel is om alles een plek te geven ( dan zit het goed in hun hoofd:). Alle gebeurtenissen, emoties en prikkels na een hele dag worden overgebracht op papier, op een leeg blanco vel dat gewoon vraagt ​​om lijnen, krassen en vormen te zetten! Wij volwassenen praten, tenminste als er iemand is die ons wil horen… kinderen? nee, niet altijd … soms kunnen ze niet, soms willen, mogen of durven ze niet praten … maar één ding is zeker … elk kind WIL gehoord en begrepen worden, zelfs zonder woorden.

Wat was er eerst? Ei of ..?

Wat was er eerst? Ei of ………?
In de kindertekeningen komen we verschillende vormen en symbolen tegen. Afhankelijk van de leeftijd en het ontwikkelingsstadium waarin het kind zich bevindt, komen we driehoeken, vierkanten of cirkels tegen. Cirkels, rondjes, eivormige vormen, iets dat op de zon lijkt, een vorm die staat voor… ..hmmm… nou ja, wat stelt het eigenlijk voor? En is het een cirkel of is het een eivormig niet-geïdentificeerd “iets”?
Welnu, als we de ontwikkeling van een kind volgen, de ontwikkeling van de tekening van een kind, doorlopen we bepaalde stadia. Elke fase is gerelateerd aan een andere ontwikkelingsfase. Vanaf het tekenen zonder grenzen (ongeveer 1,5 jaar) tot de tienerleeftijd. Na deze tijd zijn de elementen die in elke fase verschenen, permanente elementen van de tekeningen, uiteraard in een meer geavanceerde vorm. Interessant is dat de ontwikkelingsfasen zich graag herhalen! En zo doen de tekeningen en het gedrag van een 2-jarig kind ons sterk denken aan het gedrag van bijvoorbeeld een 12-jarig kind. Wat is het standaardantwoord voor een 2-jarige op elke vraag? NEE! Zelluuff doen! En wat voor antwoord krijgen we (heel vaak) van een tiener? Precies … Tweede voorbeeld: Wie een soortgelijke situatie is tegengekomen, hand omhoog! Wanneer heeft uw kind tatoeages op zijn lichaam gekregen? Bij mijn kinderen was het meestal een zwarte stift….grrrrr…of 100 stickers met Peppa Pig….Misschien een heel pakket pleisters…geplakt in het haa…nu is mijn kind 13 (Oh Moeder!) en in ruil van Peppa Big zie ik blauwe henna versieringen op haar handen, zeer professioneel gedaan met een tint aquamarijn (lees met een blauwe pen die vlekken maakt…) Haar collectie nagellak is groter dan de mijne … make-up begint ook interessant te worden … en die zwarte stift … ik hou me vast… maar laten we teruggaan naar de eivormige …
In de tekeningen van kinderen van 2 tot 3 jaar verschijnen eivormige vormen. Dit is het stadium waarin het kind zich bevindt.
Hij voelt dat hij bij een ander hoort, wat hem een ​​gevoel van veiligheid geeft.
De vorm van het ei symboliseert daarom veiligheid, bescherming en erbij horen in anderen.
Ze zegt: “Ik wil hier horen.” Bij kinderen die geen gevoel van veiligheid en bescherming hebben, zal de vorm van het ei terugkeren
in tekeningen, ook op oudere leeftijd.
Na de eivormige vormen zijn er nog andere stadia die voorafgaan aan de vorming van de cirkel/cirkel. De cirkel symboliseert identiteit. Het kind is al “gevormd”, hij kan zelf bewegen, weet wat hij wil en kan dat uiten, wordt zelfstandiger. In deze cirkels kunnen stippen, streepjes en verschillende kleuren verschijnen. Zo’n cirkel kan mama, papa, broer of kat voorstellen. Na enige tijd zal hij er een paar regels aan toevoegen en ontstaat er de zogenaamde kopmonster – de eerste menselijke vorm.
Kortom: wat was er eerst? Ei of… cirkel? Het antwoord is ei.
Ei – op zoek naar erbij horen, veiligheid in anderen
Cirkel – op zoek naar erbij horen (identiteit) en veiligheid in jezelf.

Online training

In samenwerking met Eveline Ruitenberg van Kinderen Beter Begrijpen volg je via mij
De Online Training Kinderen Beter Begrijpen voor een speciale prijs.
Standaard prijs voor de online training: 499 euro
Prijs via link hierboven: 347 euro